پیرمردی 92 ساله که سر و وضع مرتبی داشت در حال انتقال به

خانه سالمندان بود. همسر 70 ساله‌اش به تازگی درگذشته بود و

او مجبور بود خانه‌اش را ترک کند. پس از چند ساعت انتظار در

سرسرای خانه سالمندان، به او گفته شد که اتاقش حاضر است.

پیرمرد لبخندی بر لب آورد. همین طور که عصا زنان به

طرف آسانسور می‌رفت، به او توضیح دادم که اتاقش خیلی کوچک

است و به جای پرده، روی پنجره‌هایش کاغذ چسبانده شده است.

پیرمرد درست مثل بچه‌ای که اسباب‌بازی تازه‌ای به او داده باشند

با شوق و اشتیاق فراوان گفت: «خیلی دوستش دارم.»

به او گفتم: ولی شما هنوز اتاقتان را ندیده‌اید! چند لحظه

صبر کنید الآن می‌رسیم.

او گفت: به دیدن و ندیدن ربطی ندارد. شادی چیزی است که من

از پیش انتخاب کرده‌ام. این که من اتاق را دوست داشته باشم

یا نداشته باشم به مبلمان و دکور و... بستگی ندارد، بلکه به

این بستگی دارد که تصمیم بگیرم چگونه به آن نگاه کنم. من

پیش خودم تصمیم گرفته‌ام که اتاق را دوست داشته باشم. این

تصمیمی است که هر روز صبح که از خواب بیدار می‌شوم می‌گیرم.

من دو کار می‌توانم بکنم. یکی این که تمام روز را در رختخواب

بمانم و مشکلات قسمت‌های مختلف بدنم که دیگر خوب کار نمی‌کنند

را بشمارم، یا آن که از جا برخیزم و به خاطر آن قسمت‌هایی که

هنوز درست کار می‌کنند شکرگزار باشم.

هر روز، هدیه‌ای است که به من داده می‌شود و من تا وقتی

که بتوانم چشمانم را باز کنم، بر روی روز جدید و تمام

خاطرات خوشی که در طول زندگی داشته‌ام تمرکز خواهم کرد.

سن زیاد مثل یک حساب بانکی است. آنچه را که در طول زندگی

ذخیره کرده باشید می‌توانید بعداً برداشت کنید.

بدین خاطر، راهنمایی من به تو این است که هر چه می‌توانی

شادی‌های زندگی را در حساب بانکی حافظه‌ات ذخیره کنی.

از مشارکت تو در پر کردن حسابم با خاطره‌های شاد و شیرین

تشکر می‌کنم. هیچ می‌دانی که من هنوز هم در حال ذخیره کردن در این حساب هستم؟

راهنمایی‌های ساده زیر را برای شاد بودن به خاطر بسپارید

1. قلبتان را از نفرت و کینه خالی کنید.

2. ذهنتان را از نگرانی‌ها آزاد کنید.

3. ساده زندگی کنید.

4. بیشتر بخشنده باشید.

5. کمتر انتظار داشته باشید.

ادیسون در سنین پیری پس از اختراع لامپ، یکی از ثروتمندان آمریکا به شمار می رفت و درآمد

سرشارش را تمام و کمال در آزمایشگاه مجهزش که ساختمان بزرگی بود هزینه می کرد…

این آزمایشگاه، بزرگترین عشق پیرمرد بود. هر روز اختراعی جدید در آن شکل

می گرفت تا آماده بهینه سازی و ورود به بازار شود. در همین روزها بود

که نیمه های شب از اداره آتش نشانی به پسر ادیسون اطلاع دادند، آزمایشگاه

پدرش در آتش می سوزد و حقیقتا کاری از دست کسی بر نمی آید و تمام تلاش

ماموان فقط برای جلوگیری از گسترش آتش به سایر ساختمانهاست!

آنها تقاضا داشتند که موضوع به نحو قابل قبولی به اطلاع پیرمرد رسانده شود…

پسر با خود اندیشید که احتمالا پیرمرد با شنیدن این خبر سکته می کند و لذا از

بیدار کردن او منصرف شد و خودش را به محل حادثه رساند و با کمال تعجب دید

که پیرمرد در مقابل ساختمان آزمایشگاه روی یک صندلی نشسته است و سوختن

حاصل تمام عمرش را نظاره می کند!

پسر تصمیم گرفت جلو نرود و پدر را آزار ندهد. او می اندیشید که پدر در بدترین شرایط

عمرش بسر می برد.

ناگهان پدر سرش را برگرداند و پسر را دید و با صدای بلند و سر شار از شادی گفت:

پسر تو اینجایی؟ می بینی چقدر زیباست؟ رنگ آمیزی شعله ها را می بینی؟ حیرت آور است!

من فکر می کنم که آن شعله های بنفش به علت سوختن گوگرد در کنار فسفر به

وجود آمده است! وای خدای من، خیلی زیباست! کاش مادرت هم اینجا بود و این

منظره زیبا را می دید. کمتر کسی در طول عمرش امکان دیدن چنین منظره زیبایی

را خواهد داشت! نظر تو چیست پسرم؟

پسر حیران و گیج جواب داد: پدر! تمام زندگیت در آتش می سوزد و تو از زیبایی

رنگ شعله ها صحبت می کنی؟! چطور می توانی؟ من تمام بدنم می لرزد

و تو خونسرد نشسته ای؟

پدر گفت: پسرم! از دست من و تو که کاری بر نمی آید. مامورین هم که تمام تلاششان

را می کنند. در این لحظه بهترین کار لذت بردن از منظره ایست که دیگر تکرار

نخواهد شد... در مورد آزمایشگاه و باز سازی یا نو سازی آن فردا فکر می کنیم،

الآن موقع این کار نیست. به شعله های زیبا نگاه کن که دیگر چنین امکانی

را نخواهی داشت!

توماس آلوا ادیسون سال بعد مجددا در آزمایشگاه جدیدش مشغول کار بود و همان

سال یکی از بزرگترین اختراعات بشریت یعنی ضبط صدا را تقدیم جهانیان نمود.

آری، او گرامافون را درست یک سال پس از آن واقعه اختراع کرد.

از خدا قدرت خواستم
 
مشکلاتي در سر راهم قرار داد

از خدا دانايي خواستم

به من مسائل داد تا حل کنم

از خدا سعادت و ترقي خواستم

به من قدرت تفکر و قوت ماهيچه داد

از خدا جرات خواستم

 موانعي در سر راهم قرار داد

از خدا عشق خواستم

افرادي را به من نشان داد که نيازمند به کمک بودند

از خدا محبت خواستم

به من فرصت هايي براي محبت داد

به هر چه خواستم نرسيدم

اما به هرچه که نياز داشتم رسيدم...

كيسه كوچك چاي تمام عمر دلباخته ليوان شد

ولي هر بار كه حرف دلش را مي زد صدايش توي آب جوش مي سوخت

كيسه كوچك چاي با يك تكه نخ رفت ته ليوان

حرف دلش را آهسته گفت ...... ليوان سرخ شد....